شور بختيم که زاده گشته ايم

در زهداني ز نسل خون و فريب

عمري است

در کشاکش درد دين و جان و ميهني غريب

دست و پا مي زنيم

و نيشتر خنجر گون غاصبان دين بر گلوي ما زخم مي زند

ما را تاب فرياد نيست

دوستان عزيز

شوربختي ما

شر و شور ابليس بر دستان غاصبان خداست

که ما در برهوتي ويرانه رها کرده اند

و مذهب ما را

به در قمار قدرت به ابليس باخته اند

و ميهن سپيدمان را

بر کرانه هاي نفرت

بي آبرو کرده اند

کجا ديده ايد

پرچم ميهني که ساليان سال دوست ملتها بود

در سوريه به آتش کشيده شود...

لعنت به ابليس

لعنت به جانشين ابليس...

درفش کاوه را به دست ضحاک سپرده اند...

فريدون به خواب مرگ فرو رفته تا انتهاي جان

و چشمهاي ما بيدار

به اميد فرياد

نه فريدون مي خواهد نه کاوه

ما خود ميهن خويش را مي کنيم آباد...

م...